زمینه و هدف: بر اساس یافته های مطالعات همه گیرشناسی 85-60% زنان یائسه از علائم وازوموتور یائسگی از جمله گرگرفتگی، عرق شبانه رنج می برند. درمان های دارویی و هورمونی عوارض ناخواسته و احتمال افزایش سرطان را به دنبال داشته است. هدف مطالعه حاضر تعیین اثربخشی مراقبه شکرگزاری بر علائم وازوموتور یائسگی است. روش کار: این مطالعه طرحی نیمه آزمایشی با پیش آزمون، پس آزمون و پیگیری است. نمونه ها از جامعه زنان 55-45 ساله مراجعه کننده به مراکز بهداشتی-درمانی شهر تنکابن با یائسگی طبیعی که حداقل 12 ماه تمام از یائسگی آن ها گذشته و دارای معیار های ورود به مطالعه و رضایت نامه آگاهانه بودند و پس از غربالگری اولیه از طریق پرسشنامه سلامت عمومی "گلدبرگ" به تعداد 30 نفر انتخاب و سپس به طور تصادفی در دو گروه (15 نفری) آزمایش و کنترل در مطالعه مشارکت داشتند. گروه مراقبه شکرگزاری به مدت 8 هفته در برنامه آموزش بر اساس دستورالعمل مراقبه "گرینبرگ" و الگوی شکرگزاری اسلامی اصفهانیان و همکاران (جلسات 2 ساعت گروهی هفته ای یک بار و تمرین انفرادی 25 دقیقه ای هرشب قبل از خواب) قرار گرفتند و گروه کنترل درمانی دریافت نکرد. برای تحلیل داده ها از نرم افزار SPSS نسخه 22 استفاده شد. یافته ها: نتایج تحلیل واریانس با اندازه گیری مکرر نشان داد، مراقبه شکرگزاری در گروه آزمایش با کاهش دفعات و مدت زمان علائم وازوموتور پس از مداخله رابطه معنی دار (05/0p>) و پایداری تا مرحله پیگیری داشته است. نتیجه گیری: بر اساس نتایج مطالعه حاضر می توان از مراقبه شکرگزاری در برنامه مراقبت از زنان یائسه و کاهش علائم وازوموتور آن ها در جوامع مشابه استفاده کرد.